Najważniejsza jest osoba

Akceptując i doceniając własne dziecko, powinniśmy zdawać sobie sprawę z istnienia czynnika pierwszoplanowego i drugoplanowego. Na pierwszym miejscu jest zawsze osoba, a jej osiągnięcia są zawsze drugoplanowe. Najpierw mamy do czynienia z istnieniem dziecka – akceptując je powodujemy powstanie w nim poczucia bezpieczeństwa i zrozumienia własnej wartości. Dopiero potem mamy do czynienia z działaniem dziecka, które uznajemy i doceniamy, by wytworzyć w nim poczucie ważności. Jeśli kiedykolwiek wyrażamy swoje uznanie dl a czynów dziecka, powinno ono pochodzić z jego akceptacji takim, jakie jest.
Dzisiaj Timmy ma 16 lat i zapewne ciekawi jesteście, jak sobie radzi. Nie jest doskonały. Ma swoje problemy i czasem trzeba go przywołać do porządku, jak każdego zresztą nastolatka. Warto jednak podkreślić, że w naszym domu stał się nieocenionym pomocnikiem do wszystkiego. Uwielbia gotować. Zmywa naczynia. Pomaga z własnej woli, nie dlatego, że musi. Sprawia mi tym wielką radość, ponieważ wiem, że Timmy’emu nie chodzi o zyskanie naszej akceptacji poprzez właściwe zachowanie. On już wie, że go akceptujemy i dzięki temu może swobodnie kształtować swoje zachowania, mając możliwość popełniania błędów. Jest pewien naszej akceptacji dla samego siebie, a nie dzięki poprawnemu zachowaniu.